ทำความผิดต่อบุคคลอื่น ด้วยความเข้าใจผิด
          เจตนาในการทำความผิดตามกฎหมายอาญา เป็นเรื่องที่สำคัญที่สามารถชี้ถูกชี้ผิดต่อผู้ที่กระทำได้ ด้วยเหตุนี้ก็ไม่แปลกที่เรามักจะได้เห็นผู้ที่ทำความผิดในคดีอาญามากมาย ได้หยิบยกเอาเรื่องของการไม่มีเจตนามาใช้เป็นประเด็นในการสู้คดีในศาล เพื่อที่จะให้ตัวเองพ้นความรับผิด ไม่ต้องได้รับโทษทัณฑ์ตามกฎหมาย

          เมื่อได้ลงมือทำความผิดไปแล้ว ก็แปลว่า เริ่มแรกผู้ที่ทำผิดก็มีเจตนาที่จะทำความผิดอยู่แล้ว แต่ว่าในการทำความผิดนั้น บางครั้งบางเหตุการณ์มันก็อาจจะเกิดความผิดพลาดบางอย่างขึ้นมาได้ ความผิดพลาดที่จะว่านี้ เป็นความผิดพลาดที่เกิดจากความเข้าใจผิดต่อตัวบุคคลที่ต้องการจะทำ เช่น
นายดำ ตั้งใจจะต่อยหน้า นายขาว พอนายเขียว เดินมานายดำ ก็เข้าใจไปว่า เป็นนายขาว จึงเข้าไปต่อยหน้านายเขียว กรณีตัวอย่างนี้ เราจะถือว่า การที่นายดำ ต่อยนายเขียวนั้น ไม่เป็นความผิด เพราะไม่มีเจตนาจะต่อยนายเขียว แบบนี้เราอ้างได้ไหมเอ่ย ?

          การทำความผิดต่อบุคคลอื่น ที่เกิดขึ้นเพราะความสำคัญผิด หรือความเข้าใจผิดนั้น เราจะเห็นได้ว่าได้มีการทำความผิดขึ้นมาแล้ว ผลจากการทำความผิดนั้นก็ทำให้มีผู้เสียหาย ดังนั้นหากมีการยกเว้นความผิดโดยอ้างไม่มีเจตนาแล้ว ก็ดูเป็นการไม่ยุติธรรมต่อผู้เสียหายเท่าไหร่ ดังนั้นในเรื่องนี้กฎหมายจึงให้ถือว่า ผู้ทำความผิดได้มีเจตนาที่จะทำผิดต่อบุคคลนั้นมาตั้งแต่ต้น และผู้ทำความผิดจะยกเอาเรื่องความเข้าใจผิดมาแก้ตัวว่าไม่มีเจตนาไม่ได้ ตามข้อความกฎหมายที่ว่า
“ผู้ใดเจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่ง แต่ได้กระทำต่ออีกบุคคลหนึ่งโดยสำคัญผิด ผู้นั้นจะยกเอาความสำคัญผิดเป็นข้อแก้ตัวว่ามิได้กระทำโดยเจตนาหาได้ไม่”
         
ฉะนั้น เมื่อได้ตัดสินใจลงมือทำความผิดไปแล้ว ก็ควรที่จะต้องยอมรับโทษของกฎหมายที่จะตามมาด้วย

ตัวอย่างคดีที่เกิดขึ้น

          “นายยาว ใช้มีดฟันผู้เสียหายโดยสำคัญผิดว่า ผู้เสียหายเป็นนายดำ ซึ่งมีเหตุวิวาทกันมาก่อน นายยาว จะถือเอาความสำคัญผิดขึ้นมาเป็นข้อแก้ตัวให้พ้นผิดหาได้ไม่ ต้องถือว่านายยาว มีเจตนากระทำต่อนายดำ เช่นใดก็ต้องรับผิดในผลของการกระทำที่เกิดขึ้นแก่ผู้เสียหายเช่นนั้น”

          “การที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 กับพวกประสงค์จะปล้นทรัพย์ชาวมอญซึ่งพักอาศัยอยู่ในบ้านเกิดเหตุ และได้ลงมือปล้นทรัพย์โดยสำคัญผิดว่าผู้ที่อยู่ในบ้านเกิดเหตุเป็นชาวมอญ แต่ความจริงเป็นนายเสือ ผู้เสียหาย เช่นนี้ จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 จะยกความสำคัญผิดมาเป็นข้อแก้ตัวว่ามิได้เจตนากระทำต่อนายเสือ ไม่ได้”

*****************************************************************************
ประมวลกฎหมายอาญา
          มาตรา 61  ผู้ใดเจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่ง แต่ได้กระทำต่ออีกบุคคลหนึ่งโดยสำคัญผิด ผู้นั้นจะยกเอาความสำคัญผิดเป็นข้อแก้ตัวว่ามิได้กระทำโดยเจตนาหาได้ไม่
กลับหน้าแรก
กลับหน้าหลักบทความ