ไม่ได้กำหนดสินไถ่ ไว้ในสัญญาขายฝาก

          สินไถ่ คือ เงินที่จะเอามาไถ่คืนทรัพย์สินที่ขายฝาก สินไถ่นี้ คู่สัญญาจะกำหนดเอาไว้ในสัญญาขายฝากเลยก็ได้ หรือจะไม่กำหนดเอาไว้ก็ได้เช่นกัน แต่ถ้าไม่ได้กำหนดเอาไว้ในสัญญา กฎหมายบอกว่า ผู้ไถ่สามารถขอไถ่ทรัพย์สินคืนได้ ตามจำนวนที่คู่สัญญาได้ทำสัญญาขายฝากกันไว้ตั้งแต่แรกนั้นเอง

          จำนวนเงินสินไถ่ คู่สัญญาสามารถกำหนดให้น้อย หรือให้มากกว่าราคาขายฝากที่ทำกันไว้ก็ได้ แต่ถ้าจำนวนเงินค่าสินไถ่นั้น ได้มีการกำหนดกันเอาไว้สูง เกินกว่าราคาขายฝากที่ทำกันไว้ โดยส่วนที่เกินไปนั้น เกินกว่าอัตราร้อยละ  15 ต่อปี กรณีนี้กฎหมายให้ผู้มีสิทธิไถ่ สามารถไถ่ถอนตามราคาขายฝาก รวมผลประโยชน์ตอบแทนร้อยละ 15 ต่อปี นับตั้งแต่วันทำสัญญาจนถึงวันไถ่ หรือเป็นการคิดดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี ของยอดเงินที่ได้ทำสัญญาขายฝากกัน นับตั้งแต่วันทำสัญญาจนถึงวันไถ่นั้นเอง

                                                   **********

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
          มาตรา 499  สินไถ่นั้น ถ้าไม่ได้กำหนดกันไว้ว่าเท่าใดไซร้ ท่านให้ไถ่ตามราคาที่ขายฝาก
          ถ้าปรากฏในเวลาไถ่ว่าสินไถ่หรือราคาขายฝากที่กำหนดไว้สูงกว่าราคาขายฝากที่แท้จริงเกินอัตราร้อยละสิบห้าต่อปี ให้ไถ่ได้ตามราคาขายฝากที่แท้จริงรวมประโยชน์ตอบแทนร้อยละสิบห้าต่อปี

ตัวอย่างคดี


คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2086-2087/2550
          สัญญาขายฝากที่ดินที่โจทก์ผู้ซื้อฝากทำกับจำเลยผู้ขายฝากมิได้กำหนดค่าสินไถ่ไว้ จำเลยย่อมมีสิทธิไถ่ที่ดินที่ขายฝากตามราคาที่ขายฝากตาม ป.พ.พ. มาตรา 499 วรรคแรก หากจำเลยมีเงินไถ่ที่ดินที่ขายฝากภายในกำหนดเวลาตามสัญญา แต่โจทก์ไม่ยินยอมให้ไถ่ จำเลยย่อมมีสิทธิไถ่ที่ดินที่ขายฝากด้วยการนำเงินสินไถ่ไปวางทรัพย์ต่อสำนักงานวางทรัพย์ภายในกำหนดเวลาไถ่โดยสละสิทธิถอนทรัพย์ที่ได้วางไว้ กรณีเช่นนี้ถือได้ว่าที่ดินที่ขายฝากตกเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยตั้งแต่เวลาที่จำเลยได้วางทรัพย์อันเป็นสินไถ่ตาม ป.พ.พ. มาตรา 492 วรรคแรก

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 410/2510
          ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 499 แสดงว่า แม้คู่สัญญาขายฝากกันเป็นเงินเท่าใดก็ตาม ก็ยอมให้คู่สัญญากำหนดเงินสินไถ่แตกต่างจากเงินราคาขายฝากได้และไม่จำกัดจำนวน และเมื่อคู่สัญญาไม่ได้กำหนดสินไถ่ไว้ ก็ให้ไถ่ตามราคาที่ขายฝากฉะนั้น เมื่อคู่สัญญาระบุจำนวนเงินราคาขายฝากไว้โดยไม่ระบุสินไถ่อีกผู้ขายฝากก็ไถ่ตามจำนวนเงินที่ระบุไว้นั้นซึ่งแม้ผิดกับราคาขายฝาก ก็มีผลเช่นเดียวกับระบุสินไถ่ไว้สัญญาขายฝากไม่เป็นโมฆะการกำหนดสินไถ่ไม่ใช่เป็นการเรียกดอกเบี้ยเงินกู้ ไม่ขัดประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 655 ไม่ผิดพระราชบัญญัติห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 537 อัตราค่าเช่านั้นกฎหมายมิได้วางข้อจำกัดอันใดไว้จึงแล้วแต่คู่กรณีจะตกลงกัน

กลับหน้าแรก

ไปหน้าหลักบทความ