ภูมิลำเนาของบุคคลธรรมดา
          ภูมิลำเนาของคนเรา คือ สถานที่อยู่ ที่เราได้พักอาศัยหลับนอนเป็นที่อยู่ที่อาศัย ซึ่งสถานที่นี้อาจจะเป็นบ้าน ห้องแถว ตึกร้าง กระท่อม ก็ได้

          โดยที่ภูมิลำเนานั้น ต้องเป็นสถานที่อยู่เป็นแหล่งสำคัญ คือ สถานที่ที่อยู่นั้น ผู้อาศัยตั้งใจให้เป็นที่อยู่ตลอดเป็นการถาวร ไม่ใช่ใช้เป็นที่พักอาศัยเป็นการชั่วคราว

          ดังเมื่อคนใดมีสถานที่อยู่ ที่ได้อยู่เป็นแหล่งสำคัญในลักษณะอยู่ถาวร สถานที่แห่งนั้น ก็คือ ภูมิลำเนาของบุคคลคนนั้น

                                                 **********

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 37
          "ภูมิลำเนาของบุคคลธรรมดา ได้แก่ถิ่นอันบุคคลนั้นมีสถานที่อยู่เป็นแหล่งสำคัญ"


ตัวอย่างคดี

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 869/2546
          จำเลยเป็นเจ้าของและได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงเรียน ม. ซึ่งไม่มีเลขที่ แต่โรงเรียนม. กับบ้านเลขที่ 788 ตั้งอยู่บนที่ดินของบริษัท ด. ซึ่งสำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 788 มีจำเลยเป็นกรรมการคนหนึ่ง และเจ้าพนักงานศาลเคยไปส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องให้จำเลย ซึ่งระบุเลขที่ 788 ก็จะนำส่งที่โรงเรียน ม. น่าเชื่อว่าบ้านเลขที่ 788คือสถานที่ตั้งของโรงเรียน ม. ซึ่งเป็นที่ทำงานของจำเลยมาเป็นเวลา 12 ปี จนถึงปัจจุบันจำเลยพักอาศัยอยู่ในโรงเรียนนั้น ถือว่าโรงเรียน ม. เป็นถิ่นอันจำเลยมีสถานที่อยู่เป็นแหล่งสำคัญ สถานที่ดังกล่าวจึงเป็นภูมิลำเนาแห่งหนึ่งของจำเลย การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยที่ภูมิลำเนาดังกล่าวจึงเป็นการส่งโดยชอบ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7702/2542
           ภูมิลำเนาจำเลยที่ระบุในฟ้อง เป็นภูมิลำเนาอันแท้จริงของจำเลยและจำเลยยังไป ๆ มา ๆ ระหว่างบ้านดังกล่าวกับบ้านมารดาจำเลย แสดงว่าบ้านตามฟ้องเป็นภูมิลำเนาตามกฎหมายแห่งหนึ่งของจำเลย ทั้งเป็นภูมิลำเนาโดยชอบตาม พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ.2534 อีกด้วย การที่เจ้าพนักงานปิดหมายเรียกและสำเนาฟ้องที่บ้านตามฟ้อง จึงเป็นการส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องถูกต้อง ณ ภูมิลำเนาของจำเลยแล้ว
กลับหน้าแรก
กลับหน้าหลัก บทความ