ภูมิลำเนาของคนไร้ความสามารถ และภูมิลำเนาของคนที่ถูกจำคุกในเรือนจำ
          บุคคลที่ถูกศาลสั่ง ให้เป็นคนไร้ความสามารถนั้น จะต้องอยู่ในความคุ้มครองดูแลของผู้อนุบาลตลอดไป ดังนั้นกฎหมายจึงได้กำหนดให้คนไร้ความสามารถ มีภูมิลำเนาเดียวกับผู้อนุบาล

          ส่วนภูมิลำเนาของผู้ที่ถูกจำคุก ที่ศาลได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดนั้น บุคคลดังกล่าวจะต้องถูกควบคุมอยู่ในเรือนจำ หรือทัณฑสถานตลอดเวลา ดังนั้นภูมิลำเนาของผู้ที่ถูกจำคุกก็คือ เรือนจำ หรือทัณฑสถานที่ผู้ถูกจำคุกนั้นถูกควบคุมอยู่ จนกว่าจะได้รับการปล่อยตัวออกไป

                                                        **********

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
          มาตรา 45  ภูมิลำเนาของคนไร้ความสามารถ ได้แก่ภูมิลำเนาของผู้อนุบาล

          มาตรา 47  ภูมิลำเนาของผู้ที่ถูกจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลหรือตามคำสั่งโดยชอบด้วยกฎหมาย ได้แก่เรือนจำหรือทัณฑสถานที่ถูกจำคุกอยู่ จนกว่าจะได้รับการปล่อยตัว
กลับหน้าแรก
กลับหน้าหลัก บทความ